Naruszenie miru domowego – art. 193 KK

Ktoś wtargnął do Twojego mieszkania albo nie chce go opuścić? A może to Ty zostałeś oskarżony o naruszenie miru domowego? Dowiedz się, co dokładnie mówi art. 193 KK, jakie kary grożą i jak się skutecznie bronić.

27 sierpnia 2026 Zaktualizowano 15 min czytania 2,102

Prawo karne

W skrócie

Naruszenie miru domowego (art. 193 KK) to wdarcie się do cudzego domu, mieszkania, lokalu, pomieszczenia lub na ogrodzony teren wbrew woli osoby uprawnionej albo nieopuszczenie takiego miejsca mimo jej żądania. Grozi za to grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do roku.

Liczy się złamanie woli osoby uprawnionej, a nie forमाforsowanie zamka. Samo pukanie, szarpanie klamki czy hałasowanie na klatce to nie jest „wdarcie się”.
Przestępstwo popełnia też ten, kto wszedł legalnie (np. gość), ale nie wychodzi mimo wyraźnego żądania opuszczenia lokalu.
Sprawcą może być nawet właściciel, jeśli wchodzi do mieszkania, które wynajął — wynajęty lokal jest dla niego prawnokarnie „cudzy”.
Sama tabliczka „Teren prywatny” na otwartej łące to za mało — bez realnego ogrodzenia (płot, żywopłot, mur) nie ma „terenu ogrodzonego” w rozumieniu przepisu.
To, czy w Twojej sprawie zachodzą znamiona czynu, kontratyp albo podstawa do umorzenia, zależy od konkretnych okoliczności i wymaga indywidualnej analizy.

Od 1 października 2023 r. naruszenie miru domowego jest ścigane na wniosek pokrzywdzonego — bez formalnego wniosku (zwykle do protokołu na policji) organy nie działają z urzędu.

Powiązana specjalizacja znęcanie się Sprawdź